RACHMANINOV: PIANOCONCERTEN NR. 1 EN 2, ANDSNES

Rachmaninov: Pianoconcerten nr. 1 in in fis op. 1 en 2 in c op. 18. Leif Ove Andsnes met het Berlijns filharmonisch orkest o.l.v. Antonio Pappano. EMI 474.813-2 (58’32”). 2005

 

Pappano voor het eerst voor het Berlijnse orkest? Het is wel meteen raak en een succes want het vaak wat bedaagd opererende ensemble speelt met een withete intensiteit die precies past bij de stormachtig romantische aanpak van de Noorse pianist die daar al eerder te gast was bij Jansons voor een opname van het onafscheidelijke koppel pianoconcerten van Schumann en Grieg (EMI 557.562-2).

Bij het tweede concert is dat misschien niet zo verwonderlijk, want het gaat daar om een met enthousiast applaus en bravogeroep eindigende ‘live’ opname van een concert begin juni 2005; het eerste concert werd direct daarna, maar zonder publiek vastgelegd.

Wat zijn de hoogwaardigste alternatieven van deze veel opgenomen werken? Kocsis (Philips 446.582-2) koppelde het eerste concert aan het vierde en de Paganinirapsodie en het tweede aan het derde en de Vocalise (Philips 446.199-2), Ashkenazy het eerste aan de Paganinirapsodie (Decca 417.613-2) en het tweede dito (Decca 417.702-2).

 Richter (Melodya 74321-29460-2), Lill (Nimbus NI 5511), Ghindin (Ondine ODE 977-2) en Zimerman (DG 459.643-2) zijn op Rösel (Berlin Classics) na de enigen die de nrs. 1 en 2 bundelenden. Waarbij Zimerman met kop en schouders boven de restr uitsteekt. Bij Andsnes en Pappano zijn de verve en de geëxalteerdheid nog wat verder opgevoerd maar blijft de poëzie nauwelijks achter. Meteen het begin van het eerste concert is heel briljant en pakkend retorisch, de cadens is een wonder en in het langzame deel wordt wat rubato niet geschuwd. En steeds is het solospel kraakhelder en gaaf. De brandende intensiteit wordt in het tweede concert met een opgelegd romantische inslag nog opgevoerd. Thema na thema is vervuld van verlangen en bitterzoete intensiteit.

Het moge duidelijk zijn: het gaat wat deze combinatie betreft tussen de wat verfijnder Zimerman en de tomeloze, robuustere Andsnes, waarbij de DG opname qua balans en klank iets in het voordeel is ten opzichte van de wat globaler, naar scherpte neigende EMI dito.  

Deze cd heeft verder een nieuw grapje. Wie met de computer naar de website www.andsnesrachmaninov.com gaat en het plaatje in het loopwerk stopt kan na het activeren van die website een bonustrack beluisteren.