MAN, ANNELIE DE: LADDER OF ESCAPE 10
CD Verzamelprogrammas

Ladder of escape 10. De Man: Sonneries pour Annelie; Lee: Tangram; Voormolen: Suite de clavecin; L. Andriessen: Dubbelspoor; Vleggaar: Counting stars with confidence; King: Witte Roos; Cutler: Urban myths; Jacob TV: Doggy steps. Annelie de Man (klav), Harry Sparnaay (baskl), Robert Nasveld (p), Narian Bolt (celesta), Roderik de Man (tape), Tiziana Pintus (v), John Addison (vc), Jolanda de Heus (glockensp., vibrafoon). Attaca 28120 (79’06”). 2008

 

In dit rond klaveciniste Annele de Man (1943-2010) gebouwde programma ontvouwt zich een brede, kleurige uit veel zeer verschillende segmenten samengestelde waaier die eenmaal in beweging voor de nodige klank(kleur) verrassingen zorgt.

Het programma bestaat uit meest korte werken – het kortste, speciaal voor haar geschreven Doggy steps van Jabob T(er) V(eldhuis) vergt 7’42, het langste van Louis Andriessen 13’01”. Misschien is het verstandig om met de Suite van Voormolen uit 1921 met zijn vier korte traditionele deeltjes te beginnen. Met uitzondering van de stukken van Voormolen en Andriessen zijn alle hier geregistreerde werken trouwens voor de zich in eigentijdse muziek specialiserende klaveciniste geschreven.

Logisch is dat met programma wordt geopend met de Sonneries voor viool, cello en klavecimbel dat De Mans echtgenoot voor haar schreef. Verder domineren afgezien van Andriessen buiten de in-crowd onbekende componisten. 

Verder is de onderlinge vervlechting van componisten-muziek-musici interessant omdat die zo’n belangrijke basis is voor de hoge kwaliteit der uitvoeringen. 

Aan die basis staan bijvoorbeeld het uit violiste Tiziana Pintus, cellist John Addison en Annelie de Man bestaande Oryx ensemble dat tijdens de Gaudeamus week 2008 de stukken van Ter Veldhuis en De Man voorstelde en het Telesto trio van Tiziana Pintus, John Addson en bayanspeelster An Raskin. Met basklarinettist Harry Sparnaay werkte ze lang in duovorm samen.

Helaas was die ensembles geen lang leven beschoren. Maar men kan bewondering hebben voor het idealisme, de zendingsdrang en het doorzettingsvermogen van de betrokken musici die allen voortreffelijk zijn toegerust om deze muzieken optimaal hun eigen karakter en inhoud mee te geven.

Idealisme spreekt ook uit het sinds 2001 bestaande Camenae Project van de in Italië geboren, maar reeds lang in het Nederlandse muziekleven manifeste violiste Tiziana Pintus (www.camenae.eu, info@camenae.eu) dat “de mensen anders wil laten luisteren én kijken naar klassieke muziek”. 

Alle lof dus voor dit initiatief dat benieuwd maakt naar de negen voorgaande Ladders of escape. Alleen: wekt die naam van ‘noodladder’ (brandtrap, nooduitgang) niet teveel suggesties van vluchten in plaats van iets van de spreekstalmeester die juist publiek binnenlokt?