WEINBERG: KLARINETCONCERT; KLARINETSONATE, KAMERSYMFONIE NR. 4
CD Recensies - W

Weinberg: Klarinetconcert op. 104; Klarinetsonate op. 28; Kamersymfonie nr. 4 op. 153. Robert Oberaigner met resp. de Dresdense Kamersolisten o.l.v. Michail Jurowski en Michael Schöch ℗. Naxos 8.574192 (83’08”). 2019

Uit alles blijkt dat Mieczyslaw Weinberg goed vertrouwd was met de klarinet die een belangrijk instrument is in de kletzmerensembles waarin hij al jong meespeelde. De Klarinetsonate die hij als 26-jarige schreef is daarvan een volmaakt voorbeeld. Het bezit romantische en folkloristische elementen en het tweede deel daaruit is het welsprekendst. Het werk werd geschreven tijdens een zelfgekozen verbanning in Tashkent, de Oezbeekse hoofdstad. Het laatste deel heeft een heel ernstig karakter met echo’s uit de Kaddish, het Joodse gebed voor de doden. Het zal wel geïnspireerd zijn door de zorg om zijn ouders die waren gedwongen om het door de Duitsers bezette Polen te ontvluchten. Een zorg die naderhand terecht bleek, want er is later nooit meer iets van hen vernomen.

In het klarinetconcert uit 1970 is de begeleiding door strijkorkest om zo de solistische bijdrage alle ruimte te geven en voor veel ruimte voor een rijke textuur te bieden. De Kamersymfonie nr. 4 uit 1992 behoort tot zijn laatste werken. Het is een gepassioneerd werk dat een pijnlik aandoend koraalthema bevat en een belangrijke rol voor de obbligato klarinet heeft.

Robert Oberaigner is goed tegen deze drie heel verschillende taken opgewassen en zorgt met zijn wisselende begeleiders voor heel  representatieve vertolkingen.