TESSARINI: VIOOLSONATES
CD Recensies - T

Tessarini: Vioolsonates op. 14 nr. 4 in D, 5 in Es, 6 in G; op. 9/1-6; Divertimenti nr. 2 en 4 uit ‘Il maestro e discepolo’ op. 2; Fenaroli: ‘Preludio’s’ naar Fedele Fenaroli’s Partimento in F, D en G. Valero Losito (v), Carlo Calegari (cb), Diego Leveric (luit), Federico del Sordo (kl). Brilliant Classics 95861 (2 cd’s, 1u., 46’37”). 2018

Ook Carlo Tessarini da Rimini (ca. 1690 - 1766) uit de Venetiaanse school van Corelli en Vivaldi behoort tot de ‘vergeten generatie’ Italiaanse barokcomponist/violisten die buiten Italië de kost verdiende en op de cd moest wachten voordat aandacht aan hen werd besteed. Hij vierde vooral van 1747 - 1750 successen in Engeland en daarna tot op hoge leeftijd Nederland. Veel had hij gemeen met Locatelli, die ook in Amsterdam woonde. Het laatst werd hij gesignaleerd bij het Collegium musicum in Arnhem in zijn sterfjaar 1766. Tessarini gaf ook zijn werken zelf uit en moet redelijk welvarend zijn geweest.

Met een eerdere opname van Valerio Losito en Federico del Sordo werd al aandacht aan hem besteed (Brilliant Classics 94787). 

Op deze nieuwe uitgave treffen we ook de ‘maestro dei maestri’ Fedele Fenaroli (1730 - 1818). Deze publiceerde in 1800 als muziekpedagoog in Napels een boekje met ‘Regole musicali per i principianti’ met zes bundels muziekvoorbeelden onder de titel Partimenti. Hij was een leerling van Porpora en Durante.

Uitgerust met de juiste samenstelling en de passende opvattingen over hoe dergelijke muziek moet worden gespeeld, zorgen Valerio Losito (die tevens een musicologische achtergrond heeft) en zijn basso continuo kompanen voor bijzonder treffende vertolkingen van dit onbekende materiaal.