GADE: AQUARELLEN, PIANOSONATE E.A.
CD Recensies - G

Gade: Aquarellen op. 19 deel 1 nr. 1-5, deel 2 nr. 1-5; Pianosonate in e op. 28; Volksdansen op. 31 nr. 1-4; Aquarel in A; Aquarellen op. 57 nr. 1-5; Chanson danoise. Marianna Shirinyan. Dacapo 8.226122 (64’09”). 2017

 

Van Niels Gade zijn heel wat opnamen met symfonische werken, kamermuziek en vocale stukken gemaakt, maar zijn pianowerken waren slecht vertegenwoordigd. Daarbij kwam het vooral neer op een paar opnamen van Elisabeth Westenholz (Kontrapunkt 32097 en 32124) uit 1992 die niet al te best klinken en onpraktisch zijn ingedeeld.

In de negentiende eeuw was de componist van groot belang als stimulator in het Deense muziekleven en hoewel zijn muziek weinig oorspronkelijke Deense trekken vertoont en zich eerder in de kosmopolitische sferen van Mendelssohn en Schumann beweegt, is het Chopin die zich soms even meldt in zijn pianowerken. Probeer de vier Volksdansen uit 1855 maar.

Voor een componist wiens instrument eigenlijk de viool was, zijn de pianowerken goed geschreven. Wat er hooguit aan ontbreekt, is een origineel persoonlijk geluid. Het klinkt steeds inventief, goed afgewerkt met iedere noot keurig op zijn plek maar de muziek komt niet echt los van de strenge grenzen die de componist zichzelf oplegt.

Het belangrijkste werk van deze nieuwe nuttige uitgave is ongetwijfeld de aan Liszt opgedragen Pianosonate waaraan de componist lang werkte en schaafde totdat hij in 1841 klaar was.

De bundels Aquarellen, kleine klankgedichten, kunnen worden gezien als equivalenten van Mendelssohns Lieder ohne Worte; het zijn bekoorlijke romantische miniatuurtjes.

In de Volksdansen, Fantasiestukken en het Chanson danoise is wat meer invloed van volksmuziek doorgedrongen.

De Armeens-Deense pianiste Marianna Shirinyan toont het juiste gevoel voor deze werken die ze met veel karakter en aplomb zonder er meer dan mogelijk is van te willen maken speelt. Westenholz overtroefd en wie weet het begin van een volledige opname van Gade’s pianoliteratuur. Er wachten nog Albumbladen, een Barcarolle, de Kleine pianogeschiedenis, Scherzo, Scherzino’s, Schetsboeken en meer.