GADE: SYMFONIEËN NR. 1-8 E.A.
CD Recensies - G

Gade: Symfonieën nr. 1 in c op. 5 Op de schone vlakten van Sjølund en 5 in d op. 25. Ronald Brautigam met het Deens Nationaal symfonie orkest o.l.v. Christopher Hogwood. Chandos CHAN 10026 (58’07”). 2001  

 

Gade: Symfonieën nr. 2 in E op. 10 en 8 in b op. 47 met extra Allegretto, un poco lento; Ouverture In de Schotse hooglanden op. 7. Deens Bationaal omroeporkest o.l.v. Christopher Hogwood. Chandos CHAN 9862 (69’44”). 1999

 

Gade: Symfonieën nr. 3 in a op. 15 met extra Andante-Allegro energico - Andante tempo 1 en 6 in g op. 32; Ouverture Echo’s van Ossian op. 1. Deens Nationaal symfonie orkest o.l.v. Christopher Hogwood. Chandos CHAN 9795 (76’59”). 2001

 

Gade: Symfonieën nr. 4 in Bes op. 20 en 7 in F op. 45; Ouverture nr. 3 in C op. 14. Deens Nationaal omroeporkest o.l.v. Christopher Hogwood. Chandos CHAN 9957 (64’28”). 1997/2001

 

Of de werken van Niels Gade (1817-1890) in Denemarken zelf nog veel worden uitgevoerd? Daarbuiten nauwelijks meer en dat is eigenlijk best jammer, ook al horen we in zijn acht symfonieën niet alleen de invloed van zijn quasi leermeesters Mendelssohn en Schumann in Leipzig, maar ook nog echo’s van Beethoven en Schumann. Misschien maakt dat zijn muziek wel zo aangenaam en raakt men er snel vertrouwd mee.

Het was ook in Leipzig dat nadat de op een volksballade gebaseerde bekoorlijke Symfonie nr. 1 uit 1842 succes had de Symfonie nr. 2 die in 1844 voor het eerst werd uitgevoerd wat minder goed aankwam. In de pers werd het werk nogal verdeeld ontvangen. Nr. 3 (1846/7) heeft een uitgesproken romantische inslag. In nr. 5 (1852) herkennen we veel van Mendelssohn en het orkest is verrassend aangevuld met een piano, die Ronald Brautigam in actie brengt zonder een echt concertante rol te spelen.

Daarna zijn vooral nr. 6 (1857) en 8 (1871) de moeite waard omdat deze een wat krachtiger eigen geluid laten horen. Interessant zijn de aanvullende c.q. vervangende delen en de Schotse ouverture die begrijpelijkerwijs veel weg heeft van Mendelssohns Hebriden dito.

De uitvoeringen en zeker ook de opnamen maken een erg verzorgde indruk. Het mooist komen nr. 1 en 5 uit de verf.