KORNGOLD: SYMFONISCHE SERENADE; PIANOCONCERT E.A.
CD Recensies - K

Korngold: Militaire mars in Bes; Celloconcert in C op. 37; Symfonische  serenade in Bes op. 39; Pianoconcert in Cis op. 17. Peter Dixon (vc) en Howard Shelley (p) met het BBC filharmonisch orkest o.l.v. Matthias Bamert. Chandos CHAN 9508 (75’39”). 1996

 

Dit Korngold programma begint met als curiosum een korte Militaire mars uit 1917 die niet zolang geleden werd teruggevonden in de archieven van muziekuitgeverij Schott en die werd geschreven in de korte periode dat Korngold kapelmeester was van een Oostenrijks regiment. 

Van wat meer betekenis is het Celloconcert dat in 1946 zijn leven begon als een ééndelig miniconcert in de film Deception met Bette Davis maar dat krijgt hier een nogal tamme uitvoering. Een betere is van Ophélie Gaillard (Aparté AP 142).

Nog fijner en wezenlijker is de afwisselend en sfeervolle Symfonische  serenade voor strijkorkest uit 1947 met een Mahleriaans lento en een geestige finale.

Het Pianoconcert van Erich Korngold uit 1922 behoort tot de reeks werken die op wens van de éénarmige pianist Paul Wittgenstein werden geschreven. Het is een vrij woelig laatromantisch stuk dat pas door anderen dan Wittgenstein zelf na diens dood in 1961 mocht worgen gespeeld. Gary Graffman noemde het een ‘piano Salome’ en het is inderdaad een ware tour de force om het met al zijn melodische inventiviteit goed te spelen. Dat lukt Howard Shelley, goed gesteund door Bamert, gelukkig heel goed ende andere opname van Hamelin (Hyperion CDA 66990) is zeker niet beter en voor in Korngold geïnteresseerden ook niet zo aantrekkelijk, want gekoppeld aan het Pianoconcert van Joseph Marx.