MAYER, E.: DIVERSE WERKEN
CD Recensies - M

Mayer, E.: Symfonie nr. 4 in b; Pianoconcert in Bes; Strijkkwartet in g; Pianosonate in d; Wals ‘Tonwellen; Mars in A. Ewa Kupiec met de Neubrandenburg Philharmonie o.l.v. Sebastian Tewinkel, c.q. Klenke kwartet en Yang Tai (p). Capriccio C 5339 (2 cd’s, 2u., 11’  ). 2017

Mayer, E.: Pianotrio’s in D op. 13 en b op. 16; Nocturne voor viool en piano op. 48. Trio Vivente en leden daarvan. CPO 555.029-2 (63’22”). 2015

De in 1812 in Friedland in Mecklenburg -Vorpommern geboren Emilie Luise Friderica Mayer die in 1883 in Berlijn overleed, studeerde weliswaar op jeugdige leeftijd al orgel en piano, maar begon pas veel later te componeren. Dat gebeurde na een dramatische wending in haar leven toen haar vader in 1840 een dag nadat haar moeder was overleden zelfmoord pleegde.

Ze verhuisde naar Stettin en nam compositieles bij Carl Loewe. Ze ontwikkelde zich daarna tot een heel productieve componiste die een achttal symfonieën, minstens 15 concertouvertures, een Pianoconcert, heel wat kamermuziek, de opera Die Fischerin en liederen schreef, meest nog in de klassieke Weense stijl. In 1850 organiseerde ze een concert waarop louter eigen werken werden uitgevoerd.

Wat nogal opvalt bij Mayer is, dat ze er minder voor terugdeinst dan de meeste van haar vrouwelijke tijdgenotes om niet alleen de betere salonmuziek te schrijven, maar zich ook aan structureel dragende, doorwrochte grote vormen waagt en daarmee indruk weet te maken.  

Ze blijkt daar destijds veel succes mee te hebben gehad en waardering voor hebben geoogst. Op dit tweetal cd’s krijgen we een aardige dwarsdoorsnee door haar oeuvre te horen. Het is nuttig daarbij even te vermelden dat het Trio Vivente bestaat uit Jutta Ernst (p), Anna Katharina Schreiber (v) en Kristin von der Goltz (vc).

Alle betrokkenen deden hun best om deze onbekende plezierige muziek krachtig en fijn expressief nieuw leven in te blazen. Luister zelf maar eens naar deze aardige ontdekking. Of Mayers composities in het algemeen het niveau hebben van haar Duitse tijdgenoten Clara Schumann en Fanny Mendelssohn, kan men zich afvragen en moet de jury maar vaststellen. Zeker is wel dat de eetlust voor meer van haar aantrekkelijke werken is gewekt.